Column: De nöagste noabers: de Eantersen

Vroger harren de Eantersen nit zonnen helen beste naam in Riessen. Kan wean dat de Riessenders ofgeunstig waren: zee mossen ‘n helen, langen, langen dag in ‘n stoom an de töwwe stoan, de jute brach de leu an ‘t hoosten: “Heel Rijssen kucht”, steun d’r in “Het volk”. Kiek, dan steunden de Eantersen lewer met nen voarboom in de haand friske loch op te snoewen op de Regge, en iej waren oewn egen baas. Of iej maakten kloompen, zaagselloch was gezoonder dan ‘n staank van troan, woervan de jutelappen duurdreankt waren. Of iej gungen in de gaanzenhaandel, dan köm iej nog ees in Londen of in Berlijn! Doar ha’j wal egenwies volk vuur neurig, leewst keals dee de aanderen iets te klook of waren. 

Egenzinnig, dat is het kenmerk van Eanter, dat kan positief en negatief oetpakken. Lessens veun ik nog een documeant met informatie oawer de leu dee (in de tied vúur de spoerlienen) lopend op stap gungen met nen koppel gaanzen. Gin twentig, gin honderd, mear honderden. Ze leupen langs de boarmen van de weg, al scharrelend waren ze wekkenlaank oonderweg, gevolgd duur ne kleedwage met voor vuur de gaanzen en etten vuur de drievers. Ze leuten een indrukwekkend spoer van driete achter, gaanzen vret 2 tot 3 kilo grös, ze loat pakweg 800 gram mest achter as daank vuur het aangenaam verpozen. 

In Rotterdam was nen diek, allenig bestemd vuur dee gaanzenfiles, en zo kömmen ze biej een schip van de Goole Steam Shipping Company, en vöaren ze met noar Engelaand, woer het gaamzendoons in de berresteas terechte köm en de gaanzen zelf op de kerstdiners. Vuurop leup de minister- president van de gaanzen, wat diss geante dee, deden ze allemoale. As het begun te schemmeren, mossen de gaanzen zich versrpeaiden, het leefst in aandermans weaide, d’r bleven nen hoop hellige boeren achter, as de gaanzen verdan gungen. Ze deden d’r 3 wekke oawer um in Rotterdam te kommen. Later gung het via Arnhem, via de Rijn noar Rotterdam, en wier later was doar het Bellootje, dan ha’j een station nöast de dure. 

De opkeupers her en der waren d’r op oet um zo weainig meugelijk te betalen vuur nen koppel gaanzen. Duurgoans zaten ze in in een café, bv. in Reutum biej café Meansink. De boeren zaten achter een borreltjen te wochen tot ze an de buurte waren vuur ‘t oonderhaandelen., Dan kon het geburen dat d’r nen opperhear höastig ‘t café binnenvöl en zea: “jongs, ik kriege krek berich da’w failliet zeent, viej köant gin gaanzen gebroeken! Leu, nemt ze mear wier met!” Doar harren dee boeren gin zin an en dan leuten ze de gaanzen toch mer achter veur ne legere pries. Eanterse strekke, wör d’r dan emoompeld.

Ach, rechtevoort kö’j good gedoo hebben met dee Eantersen. Nit vuur niks zeent d’r heel wat etrouwd met Riessens vrouw- en kealsvolk. Het is of elop met dee zoompen, gaanzen en kloompen, mear de bouw drif nog heel wat woarknemmers noar verre oorden um doar iets moois achter te loaten. Dat is wal degelijk driete weard. Gin gaazendriete…

Gerrit Kraa

Meer berichten
 
Auto zoeker